‘Yeğenini öldürüp, parçalara ayıran canavar DAYI’
‘Hamile kadına tecavüz edip, öldürdüler.’
‘Karısını bıçaklayarak öldürdü.’
‘6 çocuk işçi can verdi.’
‘Genç kız tacize uğradı.’
‘Şort giydiği için, tecavüze uğradı.’
Bla bla bla… Ne kadar kolay değil mi bir canı kelimelere dökmek, koca bir acıyı birkaç cümleyle bitirmek.
Oysaki dünyayı iyilik kurtaracaktı.
Dünyayı iyilik kurtaracak diyoruz, ama buna rağmen hala hiçbir şey yapmıyoruz.
Ya bizler gerçekten kötü insanlarız,
Ya da iyilik anlayışımız bambaşka…
Farklı dünyaların insanları da değiliz aslında,
Gerçi başka bir dünya olmadığını da öğretemedik ya.
Ne kadar alışmışız değil mi bu tip başlıklı haberlere, her saat, her gün, her hafta, her ay, her yıl süregelmesine rağmen.
Biz miydik konuyu önemsizleştiren, yoksa her gün yeniden kaybettiğimiz insanlığımız mı?
İnsanlığın da nesli tükeniyor sanırım, günden güne yitiriyoruz benliğimizi.
Bitirdiğimiz insanlık değildi oysaki, kendi ipimizi çekiyorduk da kimselerin haberi yoktu gibi.
Bir insanın kendine yaptığı kötülüğü, on insan yapamaz derlerdi de inanmazdık. İnsanlığı değil, kendimizi bitirdik. Kendi içimizdeki insanın katili olduk.
Dünya daha güzel bir yer olabilir aslında, daha güzel, daha yaşanılır, daha cana kıyılmaz.
Beceremedik.
Her gün yitip giden masum canlarla, kendimizi de yitirdik.
Aslında biliyor musunuz?
Dünyayı güzelleştirebiliriz, bu dünya da gerçekten yaşayabiliriz, hem de hep birlikte.
Çok büyük bir zorluğu da yok aslında, biraz sevgi lazım bize, biraz saygı.
Biraz vicdan lazım bize, biraz hoşgörü.
Biraz anlayış lazım, biraz da küçük şeylerden mutlu olabilme bakışı.
Çocuklarınızdan başlayın mesela dünyayı güzelleştirmeye, bizi iyilik kurtaracak belki ama, geleceğimiz çocuklar fethedecek kalpleri.
Onlara şiddetin kötü olduğunu öğretin!
Erkek çocuklarınıza adamlıkla, erkekliğin ayrı şeyler olduğundan bahsedin. Bir kıza nasıl davranması gerektiğini, bize emanet olduklarını söyleyin.
Kız çocuklarınıza baskı değil de, sevgi verin.
Kötü yola sürüklemeyi değil de, doğru yolda yürümesi için yanında olmayı deneyin.
Onların sadece birer cinsel obje olmadıklarını, yeri geldiğinde anne, yeri geldiğinde küçük bir kız çocuğu olduklarını unutmayın, unutturmayın.
Ve yeri geldiğinde de dünyaya güç katacak bir birey olduklarını, bu hayatta erkekler kadar kızlarımızın da hak sahibi olduğu bilincini asla yitirmeyin.
Dünya daha güzel bir yer olabilir, daha yaşanılır, daha ferah!
Bizler bunu başarabiliriz.
Bir tek ben ile olacak iş mi diye düşünmeyin, sen yoksan bir kişi eksiğiz, sen yoksan bir can yitmiş.
Ben elimi taşın altına koyuyorum ve inanıyorum. ‘Başaracağız’
Biraz umut lazım bize, biraz da çaba.
Tükenen insanlığı geri döndürebiliriz. EVET! Bunu yapabiliriz.
Artık acı, üzüntü, can kaybı içeren haber manşetleri görmek zorunda değiliz. Manşetleri kendimizden başlayarak bizler de değiştirebiliriz.
‘Hasta çocuğu için ilaçları alamayan aileyi İNSANLIK kurtardı.’
‘İNSANLIK bugün yeniden, bir kere daha doğdu.’
‘Kardeşlik kazandı.
Ben manşetleri değiştirmeye başladım bile, eee siz ne duruyorsunuz ?